Tag Archives: اشعار آموزنده

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸ سعدی شیرازی بس بگردید و بگردد روزگار دل به دنیا در نبندد هوشیار ای که دستت می‌رسد کاری بکن پیش از آن کاز تو نیاید هیچ کار اینکه در شهنامه‌ها آورده‌اند رستم و رویینه‌تن اسفندیار تا بدانند این خداوندان ملک کز بسی خلق است دنیا یادگار این همه رفتند و مای شوخ چشم هیچ نگرفتیم از ایشان …

یادش بخیر! در دوران مدرسه ، شعر زیبای موسی و شبان جلال الدین محمد بلخی معروف به مولوی که هم درس عشق بود و معرفت و هم شناخت پروردگار! شعری که بسیار پرمغز و اندرز بود. امروز به ناگاه یاد آن اشعار زیبا افتادم و هرچند بار خوانده شود شیرین است: دید موسی یک شبانی را به راه کو همی …

من اگر نیکم اگر بد تو برو خود را باش هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت طریقت بجز خدمت خلق نیست به تسبیح و سجاده و دلق نیست ======================================== «حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است.» توبه بر لب ، سبحه بر کف ، دل پر از شوق گناه معصیت …